We zijn verhuist!

Welkom dus bij de nieuwe AF! Alweer een Anti Fascisme initiatief? Ja! Omdat o.a. extreem rechts en dus ook fascisme steeds actiever is. "Nee, we groeien niet meer leden aan, mensen zijn bewuster aan het worden!" zeggen ze. Yeagh right, annyways. Tijd om weer anderen bewuster te maken van deze naargeestigheid! ..Revolutie!!

 

kraken gaat door

 

 

 

Surv

surv

Holland Hardcore Londsdale verbrandingdag

Onderstaand bericht is de reactie van 1 van de groepen van extreem rechts op de Lonsdale kleding problemen van dit ogenblik.

30 juni organiseert Holland Hardcore de eerste officiele Lonsdale Verbrandingsdag. Een beetje mens met hersens wil daar niet (meer) mee geassocieerd worden. En om het onderin je kast weg te laten rotten is ook zonde.

Het is uiteraard niet toevallig dat deze datum samenvalt met het 3 jarig bestaan van HH. Daarom maken we er een leuk avondje met kampvuur en al van. Voor diegene die niet naar de viering van dit heugelijke feit kunnen komen: vier het lokaal met je eigen kampvuurtje! Hoe meer van die troep verbrand wordt, hoe beter.

Andere zaken die ook op het vuur komen zijn:

- Hardcore Holland kleding
- ID&T kleding

Wil je bij jou in de regio ook meedoen aan de 1e nationale Lonsdale Verbrandingsdag neem dan contact op met mij via pb of email.

Als je kleding wilt doneren voor op het vuur hoor ik het ook graag. We hebben al bijna 2 vuilniszakken vol, maar dat kan veel meer worden!

Wanneer je nieuwe kleding zoekt, kijk eens op FrenisPostorder , of andere steks bij onze verwijzingen (links in het menu).

bron: Holland Hardcore extreem-rechtse nationalisten

ID Nee!

ID nee

Anti Fascisme 14-06-06 Film Nijmegen

film

Generatie Lonsdale - Boek

Londsdale boek


Generatie Lonsdale  Vol hormonen en niet lekker in hun vel - door Maaike Homan

Ze luisteren naar hardcoremuziek en ze dragen Lonsdale-kleding: de zogeheten Lonsdale-jongeren. Ze hebben de naam extreem-rechts te zijn. Is dat ook echt zo – en zo ja, hoe extreem-rechts zijn ze dan? Maaike Homan sprak met de jongeren, maar ook met deskundigen, en schreef er een boek over. Een voorpublicatie.

Een groep van twintig, dertig jongeren loopt ’s ochtends vroeg op Utrecht Centraal Station. Het is een zaterdag in oktober 2005. Ze dragen een gettoblaster bij zich waaruit hardcoremuziek schalt en lopen opgefokt door de stationshal. Hun pupillen knallen uit hun ogen. Zeker de helft van de groep draagt een plastic tasje van het Rotterdam Terror Corps: sinds de jaren negentig een van de leidinggevende hardcoreformaties bestaande uit vier deejays.

De jongens hebben kale hoofden, dragen een strakke spijkerbroek met opgerolde pijpen, zwarte kisten, soms met witte veters, en een shirt van het merk Lonsdale. Op de mouw van hun zwarte bomberjacks prijkt een Nederlands vlaggetje. De paar meisjes uit de groep gaan gekleed in korte geruite rokjes en witte opgeknoopte bloesjes. Ze dragen hun haar strak achterover in een vlecht. Het overige haar is weggeschoren.

Als een Arabisch uitziende man langsloopt, gaat het mis. Een aantal jongens schreeuwt: „Rot op, vieze buitenlander.” De man loopt angstig door, maar drie jongens uit de groep gaan hem achterna. Ze proberen hem te duwen en te slaan. De politie grijpt snel in. Eén jongen wordt opgepakt. Hij moet afkoelen en mag daarna gaan. Omstanders lopen hoofdschuddend weg. „Weer die Lonsdalers”, zegt één van hen.

Lonsdalers of Lonsdale-jongeren zijn sinds 2004 in Nederland een containerbegrip voor racistische jongeren, rechts-extreme of ultra-rechtse jongeren, voor de daders en verdachten van brandstichtingen op moskeeën en het kladden van racistische leuzen; en zelfs voor jongeren die kleding van het merk Lonsdale dragen simpel omdat ze het mooi vinden. Het merk is symbool gaan staan voor laagopgeleide jongeren tussen de vijftien en vijfentwintig jaar, afkomstig uit kleinere gemeenten buiten de vier grote steden, met racistische en soms extreem-rechtse denkbeelden. De letters nsda in Lonsdale zijn voor deze jongeren een verwijzing naar de NSDAP, de nationaal-socialistische partij van Adolf Hitler.

Volgens sommige mensen hebben de letters nog een andere betekenis: ’Laat Ons Nederlanders Samen De Allochtonen Langzaam Elimineren’. Voor het laatste woord wordt ook wel ’executeren’ gebruikt en de ’N’ staat soms voor ’nu’.

Het bedrijf achter Lonsdale distantieert zich van racisme en is druk doende om zich van het negatieve imago te ontdoen. In Duitsland hangt het bedrijf kaartjes in de truien met daarop de tekst ’verzet tegen rechts geweld’. Ook sponsort het bedrijf antiracismefestivals. De kleding voor Nederland, België en Duitsland wordt ontworpen in kledinggroothandel Punch in Düsseldorf.

Geurt Schotsman is licentiehouder voor de Benelux. Met lede ogen ziet hij de verkoopcijfers van zijn merk sinds 2004 dalen.

Schotsman opende in 1984 een winkeltje in Amsterdam en verkocht onder andere Lonsdale. Dat sommigen het merk associëren met racisme, merkte hij toen al. „Af en toe werd er op de gevel een hakenkruis gekalkt door extreem-linkse mensen. Toen begon het langzaam te dagen.” Sinds de moord op Fortuyn, en helemaal sinds die op Van Gogh, is de associatie tussen Lonsdale en extreem-rechts explosief toegenomen, zegt de licentiehouder.

Overigens zijn de leiders van extreem-rechtse partijen voor het overgrote deel tegen het dragen van Lonsdale door leden. Zoals Jan Teijn van de Nationale Alliantie (NA), die zegt: „Dat merk distantieert zich van rechts.” De NA steunt daarom liever het alternatieve merk NLonsDeel. Zowel de naam als de vorm van het logo van NLonsDeel doet zeer sterk denken aan Lonsdale. De NA verkoopt shirts van dit merk in haar webwinkel, al heeft NLonsDeel ook een eigen internetsite.

Volgens de antifascistische onderzoeksgroep Kafka zit rechts-extremist Ben van der Kooi, die actief is voor de NA, achter de verkoop van dit merk.

Niet alleen het merk Lonsdale wordt geassocieerd met rechts-extremisme, maar ook de hardcorescene. Liefhebbers van deze muziekstroming worden ook wel gabbers genoemd. De gabberscene doet begin jaren negentig haar intrede in Nederland. De jongeren luisteren naar harde, snelle muziek, gebruiken speed en xtc, lopen in trainingspakken van het merk Australian en op Nike Air Max en hebben vaak kale hoofden.

In het artikel ’Gabbers anno 2005’ schrijft de antifascistische onderzoeksgroep Kafka dat er binnen deze scene al mensen met rechts-extreme ideeën waren, al was het niet duidelijk in welke mate. „Het trots zijn op je land of stad was dat zeker wel. Er vonden ook regelmatig conflicten plaats tussen gabbers uit verschillende steden, vooral tussen Amsterdam en Rotterdam”, schrijft Kafka. „Vlaggetjes – van stad, streek of van Nederland – op de jas, populair bij een flink deel van de gabberscene, moeten in eerste instantie hierdoor verklaard worden.”

Op de immense dansvloer in het Beursgebouw in Eindhoven komen ruim zesduizend hardcoreliefhebbers bijeen. Op de balustrade staan naast eetkraampjes en stands die cd’s of kleding verkopen, evenals een voorlichtingskraam over drugs en een stand van het Landelijk Bureau ter Bestrijding van Rassendiscriminatie (LBR) waar T-shirts worden verkocht van de Lonsdale loves all colours-campagne.

Volgens de organisatoren bestaat er binnen de hardcorescene grote weerzin tegen discriminerende en racistische uitingen. Hardcorefeesten staan voor vrijheid, eenheid en het ultieme feestgevoel van mensen met verschillende nationaliteiten, zeggen zij. Al zijn er bij dit feest bijna alleen maar blanke mensen aanwezig.

Zoals Nadia (15). Zij is met vriendinnen naar Eindhoven afgereisd omdat ze hardcore ’helemaal te gek’ vindt. „Ik ga naar alle feesten,” vertelt ze. Het blonde meisje wappert met haar waaier waarop staat: Rotterdam Terror Corps. Ze vindt het ’hartstikke goed’ dat deejays hun krachten bundelen tegen racisme. „Het zijn jongetjes van twaalf die alles voor ons verpesten en die de muziek een slechte naam geven.”

Een 18-jarige jongen uit Kerkrade, die zijn naam niet vermeld wil hebben, is niet vanwege het statement tegen racisme gekomen, maar voor de deejay’s. „Ik vind namelijk dat het in Nederland uit de hand loopt met buitenlanders. Ik zeg niet dat ze allemaal slecht zijn, maar er zitten veel rotte appels tussen. Die buitenlanders zijn allemaal uitkeringstrekkers.”

Eind juli 2005 vindt in Enschede het hardcorefestival Dominator plaats. Op een groot veld staan vijf tenten waarin wordt gedraaid. Duizenden bezoekers moeten door de dranghekken, waar ze worden gefouilleerd op drugs en wapens. Drugshonden lopen tussen het publiek in de wachtrij.

De festivalgangers voelen er weinig voor om te praten over alle vooroordelen over hun muziekcultuur, als je elkaar al zou verstaan in de harde muziek. De hardcoreliefhebbers zijn het zat om elke keer uit te leggen dat ze geen rechts-extremisten zijn. Evenals veel deejays.

„Ik houd van hardcore, maar dat wil niet zeggen dat ik in Lonsdalekleren loop of dat ik discrimineer of drugs gebruik”, vertelt een 20-jarig meisje uit Dedemsvaart, dat haar naam niet vermeld wil hebben. Ze volgt de opleiding sociaal-pedagogisch werk. Sinds 2002 bezoekt zij regelmatig hardcorefeesten. „Het mooie aan hardcore vind ik de bas en de melodieën. Je wordt er vrolijk van en af en toe ook een beetje druk. Hardcore is het mooiste als het geluid voluit staat en je verder niks anders kunt horen behalve de muziek”, zegt ze gepassioneerd.

Volgens de studente luisteren de meeste extreem-rechtse jongeren wel naar hardcore, „maar dat wil nog niet zeggen dat iedereen die naar feesten gaat een racist is”.

De associatie hardcore, extreem-rechts en Lonsdale bestaat volgens haar doordat je geen rechts-extremisten op hiphopfeesten ziet. „Die gaan naar hardcorefeesten, maar dat is maar een klein percentage van het publiek.” Het merk zelf heeft volgens haar verder niks te maken met politieke ideeën. „Lonsdale wordt ook snel geassocieerd met racisme. Dat heb ik zelf wel een paar keer gemerkt toen ik nog wel Lonsdale droeg en deels een kaal hoofd had. Voor veel mensen is Lonsdale gewoon een hardcoremerk.”

Hardcore is op dit moment de grootste jeugdstijl onder blanke, autochtone jongeren. "

’Joden hebben de touwtjes in handen’

Met een aantal vrienden richtte Gegengabbers88 (17) in het voorjaar van 2005 het Soetermeer Skinhead Front op. Zijn hoofd is kaal, op zijn spijkerjack prijkt een button van een witte vuist (white power) en een embleem met daarop ’Rock against Communism’. Hij is aangemeld bij extreem-rechtse internetsites als groosdeutsches-vaterland.net enstormfront.org.

Het Soetermeer Skinhead Front (ssf) bestaat uit vijftien jongens. Ze werden in mei 2005 landelijk bekend toen ze De Blokhut in het Tuyllpark in Zoetermeer wilden huren voor een feest op 5 mei. De verhuur stuitte op grote weerstand bij linkse raadsfracties, het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap (nik) en de Anti-fascistische Aktie (afa). Maar, zo liet de Zoetermeerse burgemeester Jan Waaijer weten ’er is juridisch gezien geen enkele grond om de huuraanvraag te weigeren’.

Foto’s van het feest, waarop een groepje jongens de Hitlergroetbrengt, lekten uit via internet. Dat leidde opnieuw tot commotie.

De leden van het ssf waren voor de oprichting al vrienden, vertelt Gegengabbers88. „We zijn allemaal nationaal-socialisten. Dat is wat anders dan extreem- rechts. Dat zijn gabbers: jongens die niet nadenken.”

Gegengabbers88 groeide op in Zoetermeer. Zijn vader was vroeger een linkse punker en zijn moeder stemt al jarenop de Socialistische Partij. Toen hij naar groep acht ging van de basisschool was hij net verhuisd naar Den Haag. Gegengabbers88 kwam in een klas terecht met alleen maar ’kutmoslims’. Onderling werd veel Arabisch gepraat. „Dan zeiden ze een paar woorden en keken ze vervolgens direct mij aan.” Hij kon zien dat die jongens en meisjes zich geen Nederlander voelden. „Ik vond het vreselijk om in Nederland, mijn eigen land, de enige Nederlander op school te zijn.”

Gegengabbers88 vindt sindsdien dat Europa voor blanken moet zijn. Het gaat hem niet om de religie, al is hij tegen iedere vorm van geloof omdat geloof voor problemen zorgt. Hij weet dat er ook blanke moslims zijn, maar Afrikanen horen thuis in Afrika. en datzelfde geldt voor andere bevolkingsgroepen.

Alle buitenlanders moeten volgens hem terug naar hun eigen land: „Goedschiks of kwaadschiks. We kunnen makkelijk zonder ze. De meeste buitenlanders zijn toch werkloos of ze zitten in de gevangenis.”

Asielzoekers vindt hij bullshit. „Waarom komt iedereen wiens land in oorlog is hierheen? Vluchtelingen zijn zwakke mensen zonder vaderlandsliefde. Ze zouden in hun land moeten blijven en strijden. Vechten voor je vaderland is dapper. Ik zou dat ook doen.”

Over de brandstichtingen en aanslagen op islamitische scholen en moskeeën na de moord op schrijver-regisseur Theo Van Gogh is Gegengabbers stellig. Hij ligt er niet wakker van. „Het is een manier om iets te bereiken.” Hij is voorstander van een oorlog in Nederland. Niet zoals de Tweede Wereldoorlog, maar een burgeroorlog. Een aanslag van moslimextremisten hier in Nederland zou een mooie aanleiding voor hem zijn. „Ik ben bereid te strijden tegen alles wat niet blank is.” Gegengabbers88 is er al twee jaar klaar voor. „Mijn leven boeit mij vrij weinig. IBovendien gaat iedereen gaat een keer dood. Ik ben bereid te sterven voor een Europa voor de Germanen. Als ik dood moet, dan liever in die strijd.”

Volgens hem klopt het niet dat veel Nederlanders zich zorgen maken om de groeiende extreem-rechtse denkbeelden onder jongeren. „Ik ben ervan overtuigd dat iedere blanke vindt dat Marokkanen en Turken moeten oprotten. Sinds Pim Fortuyn is heel het land rechtser geworden. Zeker na de moord op Van Gogh had ik gehoopt dat de boel in de fik zou gaan in Nederland. Dat alle moskeeën kapotgemaakt zouden worden. Beter nog, de synagogen in de fik en dan de moskeeën.”

Ineens heel overtuigd: „De Joden zijn namelijk de oorzaak van alle problemen tussen het westen en het Midden-Oosten.”

Hij vindt het daarom logisch dat moslims zo fel voor zichzelf opkomen. Israël is indirect de oorzaak van het moslimextremisme en Amerika is het toppunt van zionisme, meent hij. „Het is lastig dat Joden slim zijn en goed kunnen manipuleren. Zij hebben de touwtjes in handen. Zij beïnvloeden en hersenspoelen via de media. Als het aan mij ligt: liever twaalf synagogen in de fik dan één moskee.”


Uitg. Houtekiet, Amsterdam. ISBN 9052408866

Outsourcing, IT outsourcing, and Offshore Outsource Company.